- نام ترانه : پشت شهر آدما ...
- از آلبوم : خنده چه عیبی داره ؟
- خواننده و آهنگساز : هومن تکاو (1380)
- ترانه سرا : من . . . (شهریور ماه 1378)
پشت شهر آدما
پی نوشت :
گلی جان عزیز ؛ مرا به بازی ترانه ها دعوت کرده ! ضمن تشکر از او ؛ فرصت خوبی است تا حالا که پست خودم هم یک ترانه است، درباره ی ترانه ها صحبت کنیم ! من زرنگی میکنم و می گویم از آنجا که در تعریف تخصصی ، ترانه و تصنیف دو تعریف متفاوت دارند ؛ من اینجا از ذکر تصنیف های مورد علاقه ام صرف نظر میکنم و ترانه نام می برم ! و اما هفت ترانه ی من :
- همین ترانه ی "پشت شهر آدما" که شعرش مال خودم است و همینطور بقیه ی ترانه هایی که بعد از این قرار است از من خوانده بشود !
- تندیس (بانوی موسیقی و گل) – ابی – با ترانه ی بسیار زیبای استاد ایرج جنتی عطایی
- کولی – گوگوش – با ترانه ی تاثیرگذاری از اردلان سرفراز
- دلتنگی – ستار – باز هم با ترانه ای از اردلان سرفراز برای فروغ فرخزاد
- کودکانه (بوی عیدی بوی توپ ...) – فرهاد – با ترانه ای از شهیارقنبری
- چرا هیچ کس به سراغم نمیاد ؟ - فریدون فرخزاد – با ترانه ای از استاد ایرج جنتی عطایی
- خونه این خونه ی ویرون –داریوش– باز هم با ترانه ای سیاسی – اجتماعی از استادجنتی عطایی
کاش به بازی ترانه سرا ها دعوت میشدم ! آخر انتخاب کردن از بین ترانه های ایرج جنتی عطایی ، اردلان سرفراز ، شهیار قنبری ، محمدعلی بهمنی و زویا زاکاریان و ... کاری بس دشوار است ! اصلا انتخاب ترانه از گنجینه ی ده ساله ی ترانه و موسیقی پاپ (دهه ی پنجاه) ایران کار دشواری است ! حتی ترانه هایی هم که رها جان عزیز ترانه های شوخ و شنگی می نامند وقتی نگاه میکنی می بینی پای ترانه هایش امضای بزرگانی چون جنتی عطایی است و با همه ی شوخ و شنگ بودنش ، حرفی برای گفتن دارد ! ای کاش به متن ترانه ها بیشتر دقت کنیم ... ترانه برای اینکه ترانه باشد سه عنصر مهم دارد : 1- آنچه بر روی کاغذ نوشته می شود و پیشنهادی است برای اجرا 2- موسیقی که برای آن نوشتار ساخته می شود 3- صدایی که آن را زمزمه می کند! ... تاریخ ثابت کرده که ترانه هایی در ذهن عام و خاص ماندگار شده اند که این سه عنصر یعنی : ترانه سرا ، آهنگساز و خواننده ؛ به درستی کنار هم قرار گرفته باشند ! کما اینکه استاد جنتی عطایی می فرمایند آنچه به ما رسیده است از موسیقی دهه 50 شاید یک دهم موسیقی تولید شده در زمان خودش نباشد ! به عبارت دیگر در آن زمان هم موسیقی بسیار تولید می شده است اما راز ماندگاری چیز دیگری است ! ... صحبت در باب ترانه مجالی عظیم می طلبد که از حوصله خارج است ! اما اگر کسی مایل است درباره ی ترانه بیشتر و بهتر بداند سری به دوست بزرگوار سعید خان کریمی (ترانه سرا و منتقد ترانه) بزند و کتاب "مکث در مه" ایشان را بخواند که پژوهش بسیار جالبی در باب ترانه است از ابتدا تا کنون ! ... در ضمن اگر دوستان عزیزم مایل به شنیدن هر کدام از ترانه هایی که نام بردم باشند با کمال میل برایشان ارسال خواهم کرد ... و در نهایت طبق روال بازی ؛ من هم همه ی دوستان عزیز وبلاگ نویسم را که به اینجا سر می زنند به این بازی دعوت می کنم ! ...
